Connect with us

ข้อคิดสอนใจ

ถ้าคุณมีวาสนาดี อย่าดูถูกคนอื่น

คนทุกคนมีคุณค่าความเป็นคนเท่าเทียมกัน แต่มีมูลค่าในตนเองไม่เท่ากันในด้านคุณค่าความเป็นคน ไม่ว่าเขาจะทำงานอะไร ตำแหน่งเล็กหรือใหญ่ เราทุกคนคู่ควรต่อการได้รับคุณค่า ได้รับการชื่นชม และให้เกียรตินั่นคือวีธีคิดและหลักปฏิบัติ ไม่ว่าเขาจะเป็นแม่บ้าน ไม่ว่าเขาจะเป็นยาม เราทุกคนมีสิทธิและคุณค่าความเป็นคนเท่าเทียมกัน ดังนั้นเราต้องให่เกียรติกับคนทุกระดับ

ต่อให้จนเป็นหนี้ก็ต้องหาทางจ่ายคืนต่อให้รวยก็อย่าได้ข่มเหงผู้คนเหมือนไร้ซึ่งมโนธรรม ต่อให้ลำบากก็ต้องเป็นคนดี ต่อให้ทุกก็อย่าทิ้งธรรม ต่อให้ใครหลอกใช้รู้อยู่แก่ใจก็พอไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้ใครดูแคลน รู้อยู่แก่ใจก็พอไม่จำเป็นต้องโกรธ

ต่อให้คนที่มีพระคุณรู้ละรึกอยู่ในใจอย่าเนรคุณ ต่อให้คนที่เราเคราพนับถือรู้ยกย่องอยู่ในใจอย่าทำลาย อยู่กับมิตรจริงใจกันให้มากหน่อย อยู่กับเพื่อนร่วมงานความอิจฉาลดให้มากหน่อย อยู่กับเจ้านายเพิ่มความเคราพลดการประจบ อยู่กับลูกน้องเพิ่มการชี้แนะลดการดูถูกดูแคลน

ยามปกติต้องรู้อดทนและมีความจริงใจ เมื่อใดเจออุปสรรคจึงมีคนอยากยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้แต่อย่าทิ้งมโนธรรม ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้อย่าทิ้งความมุ่งมั่น ต่อให้จนก็อย่าเป็นมิจฉาชีพต่อให้ยากก็อย่าขายเพื่อน ต่อให้ทุกก็อย่าทำผิดกฎหมาย ต่อให้เหนื่อยก็อย่าผลักปัดภาระหน้าที่

มีวาสนาเสพสิ้นทุกเกิดมีอำนาจอย่าใช้หมด หมดอำนาจจะถูกเอาคืนวาสนาคงอยู่เพราะรู้ถนอมรักษาอำนาจคงอยู่เพราะรู้อ่อนน้อมอำนาจและวาสนาในโลกเกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่ใช่ว่าทุกคนจะรู้รักษาเกิดง่ายคงไว้ยากหากสิ้นความดี เป็นคนได้เพราะใจสูงอย่าทำอะไรที่ต้องละอายแก่ใจ ตอนนี้ไม่ละอาย วันหนึ่งจะรู้สึกเสียใจไปตลอดชีวิต

แม้กระทั่งตามคำสอนตามหลักพุทธศาสนสุภาษิตก็เคยมีการกล่าวไว้ว่า ความเป็นมนุษย์เป็นการยาก นั้นคือการยากที่จะได้เกิดมาเป็นมนุษย์ แม้เกิดมาแล้วไม่เพียงต้องรักษาชีวิตให้ยืนยาวเท่านั้น แต่ยังต้องรักษาความเป็นมนุษย์ไว้ให้สมบูรณ์ มนุษย์ก็คือคุณค่าของมนุษย์หรือของคนที่สำคัญที่สุดคือความไม่เป็นสัตว์ไม่ใช่สัตว์ เมื่อพูดถึงความเป็นสัตว์ทุกคนย่อมรู้สึกถึงความแตกต่างของตนเองกับสัตว์อย่างชัดเจน ทุกคนย่อมยินดีอย่างยิ่งที่ตนไม่เกิดเป็นสัตว์ ยินดีที่ตนไม่ใช่สัตว์ แม้เพียงถูกเปรียบว่าเป็นสัตว์

หรือเพียงเหมือนสัตว์ก็ย่อมไม่พอใจอย่างยิ่ง นั่นก็เพราะทุกคนเห็นความห่างไกลระหว่างคุณค่าของคนกับสัตว์ ค่าของคนเป็นคุณค่าที่สูงกว่าค่าของสัตว์ ดังนั้นคุณค่าของมนุษย์จึงแตกต่างกับสัตว์ ผู้เป็นมนุษย์จึงจำเป็นต้องถนอมรักษาคุณค่าของตนไว้มิให้เสียความเป็นมนุษย์

ทุกคนต่างมีหน้ามีหน้าที่ของตน บทบาทที่แตกต่างนั้นทำให้สังคมและประเทศขับเคลื่อนได้ ผู้มีความฉลาดทางปัญญาย่อมใช้ปัญญาช่วยพัฒนาประเทศ ผู้มีความสามารถทางร่างกายย่อมใช้แรงกายทำงานเพื่อประเทศ หากทุกคนรวยแต่ไม่มีคนทำงาน คนรวยนั้นย่อมอยู่ไม่ได้ หากมีคนจนเป็นผู้ทำงาน แต่ไม่มีผู้จ้างงาน คนจนนั้นยอมอยู่ไม่ได้ จะมีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ และขอให้จำไว้เสมอว่าไม่ว่าจะมีหรือจนล้วนเป็นคนเหมือนกัน

ขอบคุณข้อมูล:นุสนธิ์บุคส์

More in ข้อคิดสอนใจ

Don`t copy text!